Nowa publikacja: Człowiek lokalny. Rozważania umiejscowione

Aleksandra Kunce: Człowiek lokalny. Rozważania umiejscowione. Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego. Katowice 2016, ss. 340.

Wersja papierowa i e-book:
http://wydawnictwo.us.edu.pl/node/13443

 

O publikacji

Rozważania wyrastają z uważnego wsłuchania się w powiązanie człowieka i miejsca, co, nieco patetycznie, można nazwać dobrym aktem poddaństwa, służby (w) miejscu. W centrum oglądu znajduje się człowiek lokalny, a wraz z nim doświadczenie kulturowe, które skrywa filozofię lokalności i opowieść o miejscu. Czym byłaby idea lokalności? Czy można podróżować bez idei domu? Czy człowiek lokalny ma moc tworzenia świata? Te i inne pytania towarzyszą rozważaniom nad człowiekiem umiejscowionym.

Nadzieja na rozpoznanie misternych związków między człowiekiem i miejscem jest też rozwijaną nadzieją na wydobycie idei lokalności z uproszczonego obrazu tego, co swojskie, archaiczne, monolityczne i zamknięte. Transformacja myślenia o lokalności i człowieku lokalnym jest podyktowana nadzieją na „poluzowanie” nachalnej współczesnej nobilitacji wykorzenienia, mobilności, globalnego traktu kultury. Za afirmacją, jako gestem potwierdzającym wagę umiejscowienia człowieka, kryje się nadzieja na pokonanie zmityzowanego rozdzielenia człowieka wędrownego i osiadłego. Miejsce, z jego nawarstwioną gęstością doświadczeń, splata to, co wykorzenione i wychodzące, z tym, co przywiązane i zadomowione. Rozważania nad człowiekiem umiejscowionym prowadzą do rozwijanej idei lokalności, w której, niczym w myśli przepastnej, odnajdujemy na nowo sąsiedztwo z rzeczami najdalszymi, bo będącymi najbliżej.

Całość stanowi 8 części, opatrzonych bogatym materiałem fotograficznym:

  • W stronę afirmacji lokalności. Wprowadzenie;
  • Człowiek lokalny i moc tworzenia świata;
  • Sprawiedliwi. Punkty doświadczeń;
  • Metropolis, lokalność i brak metafizyczny;
  • Lokalne rzeczy to światowe rzeczy. Śląskie miejsce;
  • To, co na uboczu. Po co na Śląsku chodzi się do upadłych parków?;
  • Kruche i lokalne. Narracja o granicy kulturowej a świat więzi;
  • O lękach wobec gestu nieprzebaczenia. Radykalna lokalizacja myślenia o człowieku.

O autorce

Aleksandra Kunce – kulturoznawca, doktor habilitowany nauk humanistycznych, w latach 2008-2012 i 2012-2016 pełniła obowiązki zastępcy dyrektora ds. nauki w Instytucie Nauk o Kulturze i Studiów Interdyscyplinarnych. Pracuje w Zakładzie Estetyki i Antropologii Przestrzeni. Prowadzi badania kulturoznawcze, ale także z pogranicza antropologii, literaturoznawstwa, filozofii kultury, koncentrując się na problematyce człowieka lokalnego, siły umiejscowienia i doświadczania miejsca. Autorka książek: Tożsamość i postmodernizm (2003), Myśleć Śląsk (współautor Zbigniew Kadłubek, 2007), Antropologia punktów. Rozważania przy tekstach Ryszarda Kapuścińskiego (2008), Oikologia. Nauka o domu (współautorzy Tadeusz Sławek i Zbigniew Kadłubek, 2013), Into the Noise. Anthropological and Aesthetic Discourses in Public Sphere (współautor Maria Popczyk, 2013); Człowiek lokalny. Rozważania umiejscowione (2016). Jest redaktorem periodyku „Anthropos?” (od 2003 roku) i kilku tomów wieloautorkich. Jest jednym z założycieli Centrum Badań nad Kulturami Mniejszymi, powołanego w Uniwersytecie Śląski w Katowicach. W 2016 roku otrzymała międzynarodową nagrodę za publikację The Philosophy of Localness and the Arts – International Award for Excellence for Volume 10 of the Arts in Society Journal Collection (USA). Jest kierownikiem ministerialnego projektu „Miejsca postindustrialne jako przedmiot badań transdyscyplinarnych. Od dizajnu do zakorzenienia” (projekt NPRH „Rozwój” 2.b, 2bH 15 0099 83).

Strona Autorki: http://silesian.academia.edu/AleksandraKunce.